Tristitia

Yeniden ihanet.. Dünya değişsede sabit kalıyor karanlık.. Güneş bulutların arkasından çıkıp kör ediyor gözünü ve açtığında kar..

Keman yine violonsele bıraktı yerini.. Davullar sustu, ziller ters çalıyor yeniden. Kalp atışlarım boğazımda düğümlenip kalmamalı nefes alırken. Boğulup ölmemem lazım ağır piano akorları arasında..

Korkuyorum yeniden. Korkuyorum gözlerimi kapatınca yaşlar akacak diye.. Elimde tek kalan bir parça kağıdım uçup gidecek ve hiçbir zaman seni bulamayacak diye.. Hiç bir zaman bırakmadım biliyor musun, ne seni ne sigarayı ne de içkiyi.. Hepiniz beraber o kadar güzel bir aile oldunuz ki bana.. Hakkınızı parayla ödedim.

Güneş gibisin biliyor musun? Yazın kör edip, kışın vakit veriyorsun bana kanıma işleyebilmek için.

Bağımlın değilim. Hayır. İsteklerimi kontrol edememek benim suçum. Zayıf ve kontrolsüzüm yine değil mi.. Senden bir yudum daha aldıkça daha da zayıflaşacağım. Bu halim eserdir. Başyapıt. Size ait.

Gece yıldızlar görünmüyor atık biliyor musun? İsim veremiyorum olduğum yere ay olmadan. Parmaklarım arasındaki çizgiler.. Yardımcı olmuyorlar, yüzümü kapatınca bile ellerimle, sizi görüyorum.

Kulaklarım bana oyun oynamaya başladı yine biliyor musun?.. En sevdiğim oyunu.. Rüzgar. Rüzgar yine sayıklıyor uykusunda duyuyor musun?

Ben yeniden ben oluyorum biliyor musun? bir şarkı üstüne başka bir şarkı. Zaman biterken çalan şarkının en ölümcül notası çınlıyor kulaklarımda. Aynı sahne duruyor önümde zaman gibi hareketsiz.

Geri geldin değil mi sevgilim? Beklediğimi biliyorsun. Unutmamışsın oyunlarımı, yıldızların yerini. Geri geldin biliyorum. Damarlarımdaki kan biliyor geldiğini. Gittiğinde bıraktığın nota çalıyor yine kulaklarımda. Gözlerim kapanmayacak bu sefer sevgilim. Bu sefer.. gözlerim..