Gecenin getirdiği yarı ölümlerin de huzursuzlukları zifiri
olur. Dirilmenin getirisi gibi görünse de kopmamış bağlantıları esner ölümün
uzun yolculuğuna çıkmış olan ruhun, bedenden. Yırtılır kimisi, kimisi parçalanır.
Omuzlarından yukarı doğru, ayağına ağırlık bağlanmış bir kukla gibi asılı
hissettirir kendini. Bazı insanlar o yüzden bayılır yıldızları ve ayı izlemeye.
Parlak şeylere bakmaktan rahatsız olanların tercihi gece ve onun sonu olan güneşin
yaratığı gündüz; onların dansı sırasında fuzuli geçmişler ve gelecekler
yaratmaya çalışan insanlar. Kalanı dayanamaz parlaklığa, bir kukla yukarıya
baktığında ışık görür sadece, varoluş amacını aramanın tek getirisi, geçici
körlüktür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder